سيد محمد باقر شفتي
127
تحفة الأبرار الملتقط من آثار الأئمة الأطهار ( فارسي )
اگر چه سوره سورهء غير جحد و توحيد بوده باشد ، و سوره كه خواهد عدول نمايد سورهء موظفه در آن نماز بوده باشد ، در عدم جواز عدول در اين فرض مذكور در جميع احتمالات مذكوره تأمل نيست ، پس لازم است نماز را به همان سوره كه شروع نموده با تمام رساند ، و چنانچه عدول به سورهء ديگر جائز نيست همچنين از فرض به نقل نيز جائز نيست . دوم : مثل اين است لكن در روز جمعه ، عدول در اين صورت نيز محل تأمل نيست ، كلامى كه در اين مقام هست اين است كه آيا جائز است در اين وقت عدول نمايد از نماز فريضه به نماز نافله و اتمام نماز نمايد به نيت نماز نافله بعد از آن اتيان به نماز فريضه نمايد به سورهء جمعه و منافقين يا خير ؟ اين محل خلاف ما بين فقها است . ظاهر اين است كه اين عدول جائز ، بلكه مستحب بوده باشد به جهت درك فضيلت نماز با سورهء جمعه و منافقين ، لكن در صورت نسيان به اين معنى شروع نموده در آن نماز به سورهء قل هو اللَّه أحد با غفلت و ذهول از اين كه روز روز جمعه است ، يا از استحباب در سوره در ظهر روز جمعه مثلا ، بنابراين هرگاه با تذكر بر اين كه روز جمعه است و سورهء جمعه و منافقين در آن مستحب است شروع نمود به سورهء قل هو اللَّه أحد ، در چنين صورت بعد از تجاوز از نصف نه عدول از سوره به سورهء ديگر و نه عدول از فرض به نفل هيچ يك جائز نيست . مخفى نباشد كه حكم مذكور كه عبارت از جواز عدول از فرض به نفل بوده باشد مختص به نماز روز جمعه است در نماز شب جمعه ثابت نيست ، و همچنين در نماز صبح نيز ثابت نيست . كلامى كه هست اين است كه آيا مختص است به ظهر روز جمعه يا ثابت است در نماز جمعه و عصر روز جمعه ؟ تعميم ظاهر مىشود از مرحوم علامه در تذكره ،